Çocuk kalbi seven periler

Bir filmde gördüm ve fikri çok beğendim.
Uygulaması rahat oldu.
Evlerine gelmeyi unutan Noel babayı şikâyet bürosunu arayarak uyaran baba bana bu konuda müthiş bir ilham verdi.

SporoOMO Bursa Şenliği'nden dönüyorduk.
Kızım da bizimle birlikte çalışmış (eğlenmiş) ve en az bizim kadar yorulmuştu! İstanbul'a dönmek üzere yola çıktık.
Çantamda ona sürpriz yapmak için aldığım renkli çıkartmalar vardı. Yol o kadar uzun sürmüştü ki kızım arka koltukta derin bir uykuya daldı. O minicik kollarını uzatmış uzun sarı saçları kollarının üzerine yayılmıştı. Arabalı vapura bindikten sonra çantamdaki kelebek şeklindeki çıkartmalardan birini kızımın koluna yapıştırdım. Uyandığında hayretle kolundaki kelebeğe bakıyor, nasıl olup da o renkli şahane şeyin oraya konduğunu anlayamıyordu.
Çocuk kalbi seven iyi perilerden birinin kendisini Bursa'da çok uslu olduğundan, takdir etmek için arabaya uğradığını ve bir madalya olarak da bu kelebeği yapıştırdığını söyledik.
O kadar sevindi o kadar önemsedi ki biz de hikayeyi bozamadık.

Dört yaşına doğru yol alan kızımı bu yaz "çocuk kalbi seven periler derneği" yönetmeliğine göre idare ettik.
Ancak bir süredir yoğun çekimlerim yüzünden koluna geçici kelebek dövme yapmayı ihmal ettim. Gece boynuma sarılıp; "sen yokken çok uslu duruyorum ama periler artık hiç kelebek getirmiyor" dedi.
Hemen Periler derneğini (kız kardeşimi) aradık.
Bütün periler yıllık izne çıktıkları için nöbetçi kalan ödül perisi çok seçici davranıyormuş onu öğrendik. Elindeki listeye göre Zeynep Lal yemeğini dolaşarak yiyor ve yemek seçiyormuş. Bu yüzden yönetmelik yaz aylarında kelebek kısıtlamasına da gittiği için Lal'in ödül kelebekleri azalmış.

Bilmiyorum hata mı yapıyorum.
Belki Prof. Dr. Yankı Yazgan'ın bu konuda bir uyarısı olur. Ama açıkçası oldukça sert koşullarda büyüyen çocukların biraz mucizelere inanması gerektiğini düşünüyorum.
Kızımın şu anda her şeye karşı duyduğu o kocaman sevinç ve hayret öyle acıtıyor ki içimi aslında.
Bu güzel şeylerin yerini bir gün bunaltıcı ve ağır bir gerçeklik duygusuna bırakacak olduklarını bilmek üzüyor beni yani.
Ben ona bir çift kanat hediye edeyim..
O uçmak isterse uçsun.
Ne dersiniz?

İclal Aydın